Anoreksiya nervoza (AN), kişinin yaşına ve boyuna uygun olarak normal ve sağlıklı kabul edilen vücut ağırlığını sürdürmeyi reddetmesine dayanan bir bozukluktur. Anoreksiklerin, çarpıtılmış beden imgeleri ile kilo almaya karşı aşırı korkuları bulunur.

Anoreksikler, çoğunlukla kendilerinin şişman olduğunu düşünürler, kilo verme ihtiyacı içindedirler. Anoreksiklerin kendileriyle ilgili değerlendirmeleri, vücut ağırlıklarına ve yemeleri üzerindeki kontrollerine dayanmaktadır. Yemelerini tamamen kontrol ettikleri ve kilo verdikleri zaman, kendilerinin iyi ve değerli olduğuna inanırlar.

AN'nin kısıtlayıcı ve tıkınırcasına yeme/çıkarma olmak üzere iki alt türü vardır.

Anoreksiya Nervoza hastaları genellikle aşırı zayıf bir görünüme sahiptir; kemikleri belirginleşmiştir, ciltleri soluk ve kurudur. Saç dökülmesi, kırılgan tırnaklar ve vücutta ince tüylenme (lanugo) görülebilir. Göz altları çökmüş, bakışları yorgun ve donuktur. Enerjileri düşüktür ve kadın hastalarda adet görmeme sık rastlanır.

AN, genellikle orta- geç ergenlik döneminde (14-18 yaş) başlar. Kızlarda erkeklere oranla daha yaygındır. AN’nin ortaya çıkmasıyla ilgili net bir neden yoktur. Genetik, nörobiyolojik ve psikososyal faktörlerin birleşimiyle oluştuğu düşünülmektedir.

AN tanısı koymak için belirtilerin en az üç ay boyunca devam etmesi gerekir ancak belirtiler şiddetliyse ve hızlı kilo kaybı varsa hemen değerlendirme sürecine başlanmalıdır. AN, yeme bozukluklarının en ağır türü olup tüm psikiyatrik hastalıklar içerisinde en yüksek ölüm oranına sahiptir. Bu nedenle erken tedavi yaklaşımı olumlu sonuç almak için önemlidir. Hastanın kilosu olması gerekenin önemli derecede altındaysa, kısa zaman içerisinde ciddi derecede kilo kaybı varsa, yemek alımını durdurmuşsa, düşük kalp atım sayısı, düşük tansiyon, eşlik eden psikiyatrik durumlar söz konusuysa hasta yatarak tedavi görür. Aile veya yakın bakım verenlerin tedavi sürecine dahil olduğu Aile Temelli Tedavinin (ATT) çocuk ve ergen AN hastalarında en etkili ve uzun dönemde semptomların ortadan kalkmasını sağlayan tedavi şekli olduğu belirtilmektedir. ATT'nin uygun olmadığı durumlarda ve 15 yaşından büyük ergenlerde Bilişsel Davranışçı Terapi ya da Ergen Odaklı Terapi önerilmektedir.