Dedikodu, toplumda iyi bir üne sahip olmasa da günlük hayatta sıkça karşılaştığımız bir sosyal aktivitedir.

Neredeyse hepimiz kahve içme bahanesiyle iki lafın belini kırar ve çoğu zaman dedikodu yaparız. Genellikle nereden geldiğini anlamadığımız bir şekilde kendimizi dedikodu yaparken buluruz ve bunun sebebini sorgulamayı düşünmeyiz.

Fakat çoğu toplumda ve dinde dedikodu yapmak uygun bulunmadığı halde neden hala diyaloglarımızın neredeyse %70’i başkaları hakkındadır?

Dedikodunun ahlaki kınamalara rağmen varlığını hala sürdürebilmesi, başkalarının hakkında konuşmamız için yeterince güçlü sebeplerimizin olduğunu gösterebilir. Bu sebeplerden biri insanların başkalarının olumsuz yönlerinden konuşarak kendilerini daha iyi hissetmesi ve kendilerine olan saygıyı artırma istekleri olabilir. Ayrıca kendi yakınlık kurduğumuz kişileri “kötü” olarak adlandırdığımız insanlardan koruma ihtiyacı hissederek onları uyarma davranışında bulunmak isteyebiliriz. Veya yakınlığımızı artırmak istediğimiz biriyle dedikodu yaparak aramızdaki bağı güçlendirmek gibi bir motivasyonumuz olabilir. Başkaları hakkında konuşma amacımızın bir diğer sebebi fikrimizin onaylandığını görmek ve diğerleri tarafından desteklenip kabul görmek olduğu gibi, kızgın olduğumuz insana söylemediğimiz şeyleri başkasına anlatarak rahatlama motivasyonu da olabilir. Hatta bunların yanı sıra tamamen eğlence amaçlı ya da sohbet ortamında konuşacak konu bulmak için dedikodu yaptığımız da oldukça fazla görülebilir. İşte tüm bu sebepler ve çok daha fazlası, yasaklara ve uyarılara rağmen dedikodu yapmaya devam etmemizin altındaki güçlü sebeplere örnek gösterilebilir.

Peki dedikodu gerçekten sandığımız kadar kötü bir şey midir?

Dedikodu, gizlilik ilkesinin ihlal edilmesi gibi sebeplerle etik olmayan bir davranış olsa da her zaman yıkıcı etkileri olmayabilir. Birçoğumuz, davranışlarımızı hakkımızda dedikodu yapılacağını düşünerek düzenlemeye yatkınızdır. Yani hepimiz günlük hayatın akışında yargılanmayı bekleriz. Başkalarının kendisini izliyormuş gibi hissettiği için davranışlarını düzenleme durumu özellikle ergenlerde oldukça yaygındır. Bu durum ergenin benlik imajının oluşmasına katkıda bulunabilir ve kendini gruba kabul ettirmek için davranışlarını kontrol etmeye çalışabilir. Bu ve buna benzer sonuçlarından dolayı dedikodu, tahmin ettiğimizden daha fazla olumlu duruma sebep olabilir.